IMG_6270

Wereld

Ik fiets rond middernacht naar huis. Een man schreeuwt en schopt tegen een hek. Zijn fiets ligt op de stoep. Een vrouw kijkt zwijgend toe.
Ik loop door de supermarkt. Een oudere man schreeuwt tegen een jong meisje zonder mondkapje. Het meisje loopt geschrokkken door.
Ik wandel met de hond. Een vrouw vertelt me dat er allerlei dingen gebeuren die wij niet in de gaten hebben. Er woedt een wereldoorlog die wij niet zien. Maar volgens haar gaan de goeden winnen. Het is een rare wereld.
Ik loop door het bos. Een man zegt dat honden eigenlijk een constructiefoutje hebben. Ze zouden natuurlijk 80 moeten worden, zodat we langer van ze kunnen genieten. Hij wenst me een mooie dag en loopt verder.
Ik zit op de bank en wissel berichten uit met een vriend aan de andere kant van de wereld. Ik vertel hem over de sterfdag van mijn vader. Een nieuw bericht. Ik open het en hoor hem vioolspelen, eerst treurig, dan steeds lichter. Mijn tranen veranderen langzaam in een glimlach.
Ik loop naar mijn dochter die me vraagt naar haar toe te komen. Ze zat een week in haar kamer, bang om me ziek te maken. Ze steekt haar armen naar me uit en geeft me een lange knuffel. Het is een mooie wereld.

Reageer

IMG_5999

Kerstfilm

Een blik van herkenning gevolgd door een glimlach. Een arm als vanzelfsprekend om me heen. Onbekend en toch vertrouwd. Als dit een kerstfilm was, zouden we de dag samen doorbrengen. Beelden van een plein vol lampjes en bomen, mijn hand met handschoen in de jouwe. Eindeloze verhalen, een verlegen glimlach, een eerste zoen. Dan zou jij mijn telefoonnummer kwijtraken en zou ik denken dat je me vergeten was. In de jaren daarna zouden we allebei nieuwe liefdes vinden, misschien trouwen. De herinnering aan die dag zou bij ons blijven, als een warme deken voor de koudere dagen. Er volgen momenten waarop we elkaar net mislopen, een partner die overlijdt, een pijnlijke scheiding. En dan die ene kerst waarop onze wegen elkaar weer kruisen. Overal lampjes, de eerste sneeuwvlokken, een straatmuzikant verkleed als kerstman. Diezelfde blik, diezelfde arm. De muziek zwelt aan. We leefden nog lang en gelukkig. Tenzij het een Franse film is. Dan zou jij trouwen met een kerstelf die je dochter had kunnen zijn en zou ik een eenzame dood sterven zonder kerstversiering, een dik boek en een glas wijn binnen handbereik.

Reageer




Abonneren

Ontvang een bericht als er een nieuw verhaal geplaatst is.